De eerste week van mijn vakantie ging heerlijk langzaam voorbij. Na de eerste drie dagen voelde ik me al zo tot rust komen dat ik dacht dat ik er zelfs al drie weken op had zitten.
Het weer was niet zo heel goed. Elke dag regen en flink ook. Wel ideaal om het huis op te ruimen. Zo kreeg de zolder een grote opruimbeurt, verhuisden we de larpspullen van de kleedkamer naar een trapje hoger en ook alle babyspullen die ik van mijn zus heb gekregen vonden een nieuw plekje op de zolder. De commode werd in elkaar gezet om als handdoekenkast te dienen (alleen ontbraken de schroefjes wat mij een zoektocht van de hele middag opleverde om hetzelfde formaat te vinden. Geen enkele bouwmarkt had ze. Slechts de Leenbakker wist me een handje vol uit hun werkplaats mee te geven die gelukkig pasten). En ook alle keukenkastjes werden uitgeruimd en gesopt. Als laatste nog al mijn stofjes uitgezocht en zo was alles weer heerlijk opgeruimd.

En het slechte weer bood een goed excuus om naar afleveringen van Heroes te kijken. Een originele en spannende serrie. Jammer van het einde van het laatste seizoen. De makers hadden duidelijk nog een vijfde seizoen in gedachten, waar helaas nooit geld voor gekomen is.

De eerste week sloot ik af met het verjaardagsfeestje van Inge en zondag een high tea met de dames van Aon. We mochten het huis van mijn ouders lenen die op vakante waren. Helaas regende het zo hard dat ook de veranda te koud was en we binnen gingen zitten. Wat niets af deed aan de sfeer. We hebben heerlijk zitten roddelen en geweldige plannen gemaakt voor de volgende Aon.

De tweede week van de vakantie was het beter weer. Renso en ik gingen een stuk fietsen. Mijn idee was het slingerpad te nemen, ongeveer een uurtje fietsen. Renso, die er in eerste instantie helemaal geen zin in had, stelde voor om naar Schijndel te gaan en daar meteen de lamp om te ruilen die we voor de vakantie hadden gekocht. En zo doende reden we die kant op. Van Uden naar Veghel en van Veghel naar Heeswijk. Daar bleek Schijndel nog best een eind weg te zijn. We besloten onze picknick op te eten bij het kasteel. De binnenplaats was open voor bezoekers, dus bleven we even om rond te kijken. We dachten nog even terug aan de bruiloft van Erik en Jori die eerder die maand had plaatsgevonden. Toen regende en stormde het verschikkelijk, maar ze zagen er prachtig uit. Vanuit Heeswijk wilden we via Vorstenbosch weer terug naar Uden rijden, maar we reden perongeluk te ver door en sloegen pas in Middelrode af. Via Vinkel reden we helemaal naar Heesch om daar pas weer om te keren en via Nistelrode weer terug naar Uden te fietsen. Ik was helemaal kapot. Tot onze verbazing had Renso er veel minder moeite mee. Ik had problemen om zijn tempo bij te houden en kwam steeds maar moeilijk op adem. Happend naar lucht bleef ik hem zeggen dat ik het wel heel erg leuk vond. Dat vond ik ook, het was heel mooi weer en we hebben een hoop gezien, maar wat een energie kostte dat zeg! Thuis zakte ik trillend en huilend op een stoel. Renso had niet door dat ik het echt zo zwaar had gehad. De tuinsproeier bracht verlichting. Uiteindelijk waren we zo ongeveer van half twee tot half zes weggeweest en hadden we ruim 44 kilometer gefietst.

De derde week van de vakantie bezochten we het trouwfeest van Lenny en Mark. Groen is mijn lievelingskleur en ik vond Lenny dan ook prachtig in haar mosgroene jurk. Het was een heel gezellig feestje op een prachtig kasteel. We zijn tot het einde gebleven. Ik heb uitbundig met Brian gedanst. En als vanouds met Erik en Bob staan rocken. Ook Lenny kan daar flink wat van, geweldig!

De vierde week gingen we op vakantie. Met de tent naar Duitsland. Ik was erg zenuwachtig. Nog nooit had ik zo ver gereden, wat als we ineens zonder geld kwamen te zitten? Of zonder benzine? Of als de auto kapot ging? Of als er iets met Fay was en we terug moesten komen? Wat als het helemaal niet leuk was? De weken ervoor had ik deze twijfels helemaal niet gehad en kon ik me alleen maar verheugen op een vakantie waarbij we echt even van huis zouden zijn. De nacht voor het vertrek sliep ik heel slecht. Pas na drie uur viel ik een keer in slaap. 's Ochtends besloot ik daarom de wekker maar een uurtje verder te zetten en iets later te vertrekken.
De heenreis ging prima. Heerlijk rustig aan gedaan. We waren die ochtend rond 11:15 vertrokken en kwamen om 18:00 op de camping aan. Dat was nog wel even spannend, want de weg naar de camping bevatte een helling van 20%. Langzaam ploeterden we omhoog. Het gaspedaal volledig ingedrukt en toch rolden we nog achteruit. Renso staptte uit om het gewicht te verlichten. Ik was in een te hoge versnelling omhoog gereden. Na een paar keer starten en een flinke duw van Renso, kwam ik weer in beweging en reed ik in de eerste versnelling langzaam de heuvel op.

De camping lag naast het meer tegen de berghelling op, met dit prachtige uitzicht over de Neumxfchlsee. Een rustige camping met voornamelijk stacaravans. Het weer was goed, niet te koud maar ook niet te heet. Lekker briesje zonder dat je meteen een dikke trui aan moest gaan trekken. Het was helaas niet warm genoeg om te zwemmen, maar perfect voor het bezoeken van kastelen.

Dinsdag bezochten we dit kasteel in Neuenstein. Een heel verassend kasteel met een bijzonder karakter. Het hing helemaal vol met jachttroffeexebn en wapens. De rondleiding bracht ons zelfs in de keuken met een zwartgeblakerd plafond. Ik vond het heel interessant om te zien hoe ze daar vroeger kookten. En dat ze dit ook voor de rondleiding in tact hadden gelaten, dat zie je niet vaak.

 
Ook woensdag bezochten we een kasteel. Het kasteel Hohenzollern wat ook op de foto staat in een eerder bericht. Dit kasteel was de reden dat we dit gebied hadden gekozen. En het was absoluut de moeite waard. Burg Hohenzollern heeft gediend als keizerlijk onderkomen en dat is te zien. Wat een pracht! Marmer, goud en immens hoge ramen die zicht geven op het adembenemende uitzicht. De klim was wel even zwaar, maar dan heb je ook iets heel bijzonders.

Die avond aten we uit in Stuttgart. Wat een enorme stad is dat! Heel modern, maar toch vol sfeer. 
We besloten die avond om op vrijdag / een dagje eerder naar huis te rijden. Helaas werden dat twee dagen eerder. Want die nacht ging Renso's stretcher kapot. Toen hij die ochtend toch nog in wist te slapen, liet ik hem liggen tot het middaguur. We bespraken onze opties. Alles wat we wilden zien hadden we gezien en het leek ons niet echt zinnig om voor xe9xe9n nacht nog op zoek te gaan naar een luchtbed of ander alternatief. Daarom pakten we onze spullen in en reden die middag naar huis. Zodoende waren we donderdagavond om 22:00 uur weer thuis, waar we door een uitzinnig enthousiaste Fay werden begroet en plat geknuffeld. 

Ondanks dat ik ook in Duitsland moeite had om de zenuwen en de stress van thuis los te laten, was het een fijne vakantie.